برند موتورولا که امروزه بیشتر به‌دلیل گوشی‌های اقتصادی تا پرچم‌دارش شناخته می‌شود، در ابتدا چیزی فراتر از گوشی‌های اندرویدی بوده و اختراعاتی کرده است که شاید تاکنون اسمی از آن‌ها نشنیده باشید. موتورولا که ۹۰ سالگی خود را در سال ۲۰۱۸ جشن گرفت، تاریخچه غنی و متنوعی دارد که نشان‌دهنده‌ی دیدگاه‌ها و ارزش‌های آن است.

تاریخچه‌ی تأسیس برند موتورولا

موتورولا نامی است که حدود یک قرن با ارتباطات بی‌سیم و سیستم‌های الکترونیکی همراه بوده است. ریشه‌ی موتورولا را می‌توان در سال ۱۹۲۸ جست‌وجو کرد؛ زمانی‌که برادران پل و جوزف گالوین شرکت تولیدی گالوین را در ایلینویز شیکاگو تأسیس کردند.

اولین محصول آن‌ها دستگاهی به نام «حذف‌کننده‌ی باتری» بود که به رادیوهای باتری‌دار اجازه می‌داد با برق خانگی کار کنند. گالوین‌ها به‌زودی به ظرفیت‌های فناوری رادیویی پی بردند و تصمیم گرفتند روی توسعه‌ی محصولات برای بازار در حال ظهور خودرو تمرکز کنند.

در سال ۱۹۳۰، این شرکت اولین رادیو خودروِ تجاری موفق را معرفی کرد که آن را با ترکیب کلمات motor و ola که پسوندی رایج برای دستگاه‌های صوتی در آن زمان بود، Motorola نامیدند. نام تجاری موتورولا آن‌قدر محبوب شد که این شرکت در سال ۱۹۴۷ نامش را به Motorola, Inc تغییر داد؛ اتفاقی که یکی از حقایق عجیب موتورولا نیز محسوب می‌شود.

موتورولا به گسترش سبد محصولاتش ادامه داد و وارد بازارهای جدیدی مانند امنیت عمومی، دفاع، تلویزیون و نیمه‌هادی‌ها شد. در‌ادامه، برخی از نقاط عطف مهم در تاریخ موتورولا را باهم خواهیم شناخت.

اختراعات موتورولا

رادیو ماشین یا واکی‌تاکی (وسیله‌ی الکتریکی برای ارتباط دو‌طرفه)

واکی‌تاکی دستگاهی دستی است که امکان ارتباط رادیویی دو‌طرفه را در فواصل کوتاه فراهم می‌کند. این دستگاه به‌طور گسترده در زمینه‌های مختلف مانند امنیت عمومی، نظامی، تفریحی و تجاری استفاده می‌شود.

منشأ واکی‌تاکی را می‌توان در دوران جنگ جهانی دوم جست‌وجو کرد؛ زمانی‌که نیاز به دستگاه‌های ارتباطی قابل‌حمل و مطمئن ضروری بود. فناوری واکی‌تاکی پس از جنگ با معرفی رادیوهای FM که کیفیت صدای بهتری ارائه و تداخل را کاهش می‌دادند، به پیشرفت خود ادامه داد. موتورولا نیز با تولید رادیوهای خانگی و گرامافون در سال ۱۹۳۷ وارد بازار محصولات غیرنظامی شد.

  • در سال ۱۹۴۰، موتورولا اولین رادیو دو‌طرفه‌ی دستی خود، یعنی SCR-300 را برای ارتش ایالات متحده طراحی کرد که در‌واقع، نسخه‌ی بهبود‌یافته‌ی واکی‌تاکی بود.
  • ۷ سال بعد، یعنی در سال ۱۹۴۷، اولین خط‌تولید تلویزیون‌های خانگی موتورولا با نام Golden View شروع به‌کار کرد که جذابیتش در آن زمان مانند معرفی هدست ویژن پرو اپل در زمان حال بود!
  • در سال ۱۹۵۲ موتورولا شعبه‌ی بین‌المللی خود را در تورنتو افتتاح و در آن‌جا تولید اولین ترانزیستورهای خود را شروع کرد. همچنین، در سال ۱۹۶۹ که نیل آمسترانگ به‌عنوان اولین انسان تاریخ به کره‌ی ماه سفر کرد، این موتورولا بود که اولین تجهیزات رادیویی را برای ارتباط بین زمین و ماه فراهم کرد؛ اتفاقی که شاید بدون موتورولا ممکن نبود‍!
  • در سال ۱۹۷۳، مهندسان موتورولا اولین تماس عمومی با تلفن‌همراه را با نمونه‌ی اولیه‌ی تلفن DynaTAC انجام دادند که در سال ۱۹۷۷ به‌عنوان اولین سیستم تلفن‌همراه در جهان معرفی شد. همچنین، این شرکت در سال ۱۹۸۳ تلفن‌همراه DynaTAC 8000X را روانه بازار کرد. حدود سه سال بعد، موتورولا گوشی Micro TAC را معرفی کرد که نوآوری خاصی در زمان خود داشت.
  • شبکه‌ی ماهواره‌ای Iridium را که در سال ۱۹۹۱ موتورولا توسعه داد، ارتباطات بی‌سیم جهانی را فعال کرد تا امروزه به‌راحتی بتوانیم با دوستان خود در سراسر دنیا در ارتباط باشیم.
  • از محصولات دیگر موتورولا می‌توان به عرضه‌ی گوشی Star TAC (اولین گوشی تاشو) در سال ۱۹۹۶ و یکی از گوشی‌های پرفروش تمام دوران، یعنی RAZR، در سال ۲۰۰۴ اشاره کرد. در سال ۲۰۰۹، موتورولا گوشی Droid را نیز معرفی کرد که اولین تلفن مجهز به سیستم‌عامل اندروید نسخه‌ی ۲ Eclair بود.

موتورولا در قرن بیست‌و‌یکم با مشکلات و تغییرات زیادی روبه‌رو شد؛ زیرا در تلاش برای رقابت با رقبای جدید و سازگاری با تغییر ترجیحات مصرف‌کننده بود. در سال ۲۰۱۱، موتورولا به دو شرکت مستقل تقسیم شد: Motorola Solutions که بر مشتریان تجاری و دولتی تمرکز داشت و Motorola Mobility که روی دستگاه‌های مصرف کننده متمرکز بود.

در سال ۲۰۱۲، گوگل موتورولا موبیلیتی را به مبلغ ۱۲/۵ میلیارد دلار خرید و دو سال بعد، به قیمت ۲/۹۱ میلیارد دلار به لنوو فروخت. گوگل عمدتاً اختراع‌ها و فناوری‌های موتورولا را می‌خواست و سرمایه‌گذاری زیادی در توسعه‌ی محصول یا بازاریابی آن انجام نداد.

داستان شکست تلفن هوشمند تاشو موتورلا

گوشی‌های هوشمند موتورولا نتوانستند با تغییر بازار و ترجیحات مصرف‌کنندگان همگام شوند و مزیت رقابتی خود را به رقبایی مانند نوکیا، سامسونگ، اپل و هواوی از دست دادند. درواقع، موتورولا در پذیرش فناوری‌ها و استانداردهای جدید مانند GSM و 3G و اندروید کُند بود و به پلتفرم‌ها و نرم‌افزارهای اختصاصی خود پایبند بود که سازگاری و عملکرد آن را با دستگاه‌ها و سرویس‌های دیگر محدود می‌کرد.

موتورولا بیش‌از‌حد بر تجارت اصلی خود، یعنی ارتباطات بی‌سیم تمرکز و از نوآوری و طراحی تلفن‌های همراه جدید غفلت کرد. این شرکت به محصولات قدیمی خود مانند Razr متکی بود و نتوانست ویژگی‌ها و مدل‌های جدیدی را معرفی کند که بتوانند با گوشی‌های هوشمند نوظهور رقابت کنند.

امروزه، موتورولا تحت مالکیت لنوو تلاش کرده است تا تصویر برند و سبد محصولات خود را احیا کند. چندین مدل گوشی هوشمند جدید با نام تجاری Moto مانند سری Moto G عرضه کرده که دستگاه‌های مقرون‌به‌صرفه و محبوبی به‌شمار می‌آیند یا سری Moto Z که دستگاه‌های ماژولاری هستند که می‌توانند با لوازم جانبی به نام Moto Mods سفارشی شوند و در‌نهایت سری Moto E که دستگاه‌های پایین‌رده محسوب می‌شوند.

موتورولا برخی از مدل‌های تلفن تاشو کلاسیک خود را با ویژگی‌های مدرن بازسازی کرد. به‌عنوان مثال، RAZR V3i در سال ۲۰۱۶ که صفحه‌نمایش رنگی و دوربین داشت و مدل جدیدتر RAZR در سال ۲۰۲۰ که صفحه‌نمایش OLED و تاشو نیز داشت.

با‌این‌حال، موتورولا هنوز در بازار رقابتی گوشی‌های هوشمند با مشکلات زیادی مواجه است و باید با بازیکنان مطرحی مانند سامسونگ، اپل، هوآوی، شیائومی، اوپو، ویوو و دیگران رقابت کند. همچنین، باید با مسائلی مانند کاهش حجم فروش و سود کم با‌توجه‌به قیمت گوشی، مشکلات کنترل کیفیت، شکایات مربوط به خدمات مشتری و اختلافات حقوقی مقابله کند.

در‌حال‌حاضر، سهم موتورولا از بازار گوشی حدود ۲ درصد است که درمقایسه‌با شکوه سابق خود، عدد بسیار کمی است.